کانون مهدویت تسنیم

دانشگاه علوم پزشکی اصفهان

کانون مهدویت تسنیم

دانشگاه علوم پزشکی اصفهان

کانون مهدویت تسنیم

سلام علی آل یس
تا زمانی که انـسان تـوان شـناخت امام را نداشته باشد، سخن گفتـن از ظـهور او بی‌معناست. ظهور امام واقعه‌ای نیسـت که ناگـهان روزی اتفـاق افتد، بلـکه امـری اسـت کـه هـر روز در وجـدان مـؤمنان شیعی، حاصل مـی‌شود.
ظـهـور آینـده‌ی امـام مـسـتلزم اسـتـحاله‌ی قلـب انسان‌هاست و این ظهور تدریجی به ایمـان پیـروان و نفس وجود آنان بستگی دارد.

ما نیز معنـای انتـظار را نارضـایتی از وضـع مـوجود و تلاش جهت بهبود اوضاع می‌دانیم.

و ایـن بـهانـه‌ای شـد تـا بـامــدد ربّ مــنّان در سـال 1388در کانونی با نام متبرک «کانـون مـهـدویت تسنیم» با هــدف اعـتلای اسـلام و تلـاش در جـهت تعجیل فرج گرد هم آمدیم.

نــام کــانون را بــا الــهام از آیـه‌ی 27 سوره‌ی مبارکه مطففین (وَ مِـزَاجُهُ مِن تَسْــنِیمٍ عَـیْنًا یَـشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُونَ) "تسـنیم" برگزیدیم تا بکوشیم مصداقی از معنای آن و همچون آن چشمه‌ی جوشان باشیم.

سعـی بر ایــن بود که مهــارت‌های مخـتلفی برای منـتظران آن حضــرت تبــین و تفــسیر شود. کانون فرصــتی‌ست برای اعـلام حــضور هـر مـنتظری که خــواهان به ســر آمدن ایــن انتـظار است تا به هر نحوی که می‌تواند در جهت تحقق اهداف انتظار بکوشد.
و به انتظار تو دیگر ننشـستیم، یا علــی گفتیم و به امید آمدنتان ایستادیم،
باشد که قبول درگاهتان افتد.

__________________________

- هنر آن است که فردی بی‌هیاهوهای سیاسـی و خودنمایی‌های شیــطانی بــرای خــدا به جهاد برخیزد و خــود را فــدای هــدف کند، نه هوی و این هنر مردان خداست.
امام خمینی (رحمة الله علیه)

- هرچه زمان می‌گــذرد، تجــمع اصــحاب حــق را، "واجب‌تر و فوری‌تر" احساس می‌کنم.
امام خامنه‌ای (مدّظله العالی)

دستان مشــتاقت را به گرمـی می‌فشــاریم، اینجا کانون مهدویت تسنیم.

بسم الله الرحمن الرحیم:

نویسندگان

زن منتظر و منتظرپرور/15

جمعه, ۲۴ فروردين ۱۳۹۷، ۰۵:۱۰ ب.ظ

بسم الله الرحمن الرحیم

نگاه با تدبر دقت به پدیده های عالم

 در روزهای آفتابی خورشید در یک عادت همیشگی پرتو های درخشان خود را هدیه ما می کند. دیگر به دیدن خورشید عادت کرده‌ایم و لذا هنگام گرفتگی خورشید در روزهای خاصی از سال اخبار، این واقعیت شگفت را بازتاب گسترده ای می دهد.

 چرا که خورشید همچون روزهای عادی نیست و نگاه ما ما نیز با همان زاویه دید همیشگی می باشد. کره زمین نیز چنان وسعتش را در زیر پای ما آدمیان گسترانده است که بر راه رفتن بر روی آن عادت کرده ایم. اصلاً زندگی ما سراسر عادت و روزمرگی شده است.

 قرآن کریم برای خروج انسان از عادات روزمره را به تدبر در آسمانها و زمین فرا می خواند. انسانهایی که از نجوم و رخدادهای فلکی آگاهند، بیش از دیگران اهمیت این سفارش قرآن را در می یابند. آدمی اگر بدانند که خورشید یک میلیون و ۵۰۰ هزار برابر بزرگتر از کره زمین است که وسعت آن به سختی در تصور فرد می گنجد چه احساسی می یابد؟ انسان اهل فکر و تامل اگر بدانند کهکشان راه شیری دارای ۴۰۰۰۰۰ ستاره است چه حالی پیدا می کند؟ سرعت ۱۵۰ کیلومتر در ساعت کهکشان راه شیری، فاصله ۴ سال نوری نزدیکترین ستاره به خورشید و یا فاصله دو میلیون سال نوری نزدیکترین کهکشان با ما مطالبی است که تصور آن یک پیام کلیدی دارد: عزیمت غیرقابل تصور عالم هستی و خالق آن

 علت فراخوان قرآن به تدبر در آسمان ها ارتباط با این عظمت و شکوه هستی نمی باشد. زیرا تلقی انسان از هستی در نوع نگرش به خود خارج و عالم خلقت تاثیر شگفتی می گذارد. قطعاً خدای حاضر در زندگی روزمره که  بارها نام او را در چیزهای بی ارزش مورد قسم قرار میدهیم ،با خدای حاکم بر کاینات و عظمت هستی متفاوت است. اگر این قدرت عظمت درک شود ،دیگر انسان خود را محتاج بشر و مادیات نمی‌بینند و زیورآلات دنیا تمام همت و تلاش ها را به خود معطوف نمی‌کند. توحید واقعی که یک زن منتظر به دنبال آن است معنایی جز درک عظمت خداوند و پرستش او در تمام ابعاد زندگی، و خود را در همه جنبه‌ها محتاج  دانستن ندارد. این چنین می‌شود که ذکر خدا، برتر از هر ذکر دیگر، در زندگی انسان جریان می یابد.

 به خاطر اهمیت این در که هستی و عظمت خالق هستی است که حضرت آیت الله بهجت به عنوان یک سالک الی الله می فرماید:" بارها گفته ام و بار دیگر می گویم کسی که بداند هر که خدا را یاد کند، خدا هم نشین اوست ،احتیاج به هیچ معنی ندارد، می دانند چه باید بکند و چه باید نکند."

 تمام عالم هستی در حرکت و تکاپو هستند و هر حرکتی از طلب و درخواستی ناشی می‌گردد. این طلب بدون مطلوب حاصل نمی شود و در آن مطلوب است که حرکت و تکاپو به سکون و آرامش مبدل می‌گردد. آن مطلوب چیزی جز "دارالقرار" در جواب خداوند متعال نمی باشد. در این حرکت ارضای عالم برآیند نیروها و جاذبه ها به گونه ای است که انسان را به سمت خدا می کشاند. آیه شریفه" پس به سوی خدا بگریزید" نشان می‌دهد که انسان گرچه معمولاً به خاطر شدت ترس از یک چیز از آن فرار می‌کنند ولی خداوند از مومنین می‌خواهد به سوی او فرار کنند یعنی به جای فرار از چیزی ،به سوی چیزی(خدا) فرار کنند. این نشان از جاذبه و مهیا بودن زمینه‌های حرکت با سرعت به سمت خداوند دارد.


برگرفته از کتاب زن منتظر و منتظرپرور

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی